خشكيده ايم مثل دو تنديس پيش هم اين روزها كه از لج ابليس پيش هم ... موهات روی صورتمان دست می کشند ماییم زير بارشی از گيس پيش هم اشک تو روی گونه من می چكد چقدر زيباست گونه های كمی خيس پيش هم جشن من و تو توی اتاقی كه می پريد عقد دو سيب باكره در ديس پيش هم شب را ببوس تا كه بخوابد، وضو بگير فرصت كم است... رقص دو قديس پيش هم پيش هميم پنجره باور نمی كند بر شيشه های مه زده بنويس پيش هم نوعی سكون كه عقربه دركش نمی كند خشكيده ايم مثل دو تنديس پيش هم ... "علیرضا زاهدی"

شب بود و سوز یک نفس سرد در اتاق تاریك بود بستر یك مرد در اتاق سرمی كشید روح خزان پشت پنجره پیچیده بود عطر گلی زرد در اتاق بشكسته پر به شیشه تاریك می زدند پروانه های خسته ی شبگرد در اتاق روح زنی شكسته و آرام می گریست بر دستهای خالی آن مرد در اتاق خون می فشاند بر در و دیوار چشم مرد تا خویش را به یاد می آورد در اتاق هنگام صبح، سایه ی آن مرد رفته بود زن مرده بود و گریه نمی كرد در اتاق محمد سعید میرزایی

یئل اولموشام آغاجین یارپاقیندان اوپم آداخلی خونچالارین یاشماقیندان اوپم گئنه دویور شوشه نی ، سن نئجه بیلیسن الین دوتوپ یاغیشین بارماقیندان اوپوم هاچان دی بیر چوبانا گلمیرم داریش ؛ بلکه بو داغلاری دولانان باشماغیندان اوپم گویرچینم ولی بیر قیرقی ورغینییام قانیم جوشور دوشنیپ دیرناقیندان اوپم توشار گتیر منه اللاه دوشومده الهامینان غزل یازیپ گئدنین تورپاقیندان اوپم "حسین قلیزاده"

صبرین قوتاریپ قالماقین آسقیرماغا گلمز آمما ووروب الله منی سن وورماغا گلمز نازیکدی خیالیم گؤزلیم اینه ساپیندان خوش گلمه سه ده خاطیرینه قیرماغا گلمز منده بیر اورک وار ائله بیل گوزگودو گوزگو گوزگو نه قَدر توزلانا سیندیرماغا گلمز سندن سورا آغ صفحه آچیلمیشدی گوزومده گوزلر واراقی ایسلانادا جیرماغا گلمز رساملیقیمی چوخ بَیَنَن وار واراق اوسته آلنین یازیسی حیف اولا خط وئرماغا گلمز شاید منی گورمک سنه ده عار گلیر آمما بیر سوز کی اورک سیندیرا قیشقیرماغا گلمز

پاییز قلمی هئچ گولو سولماز چکه بیلمز سولما اوره گیم سولمیش اورک ناز چکه بیلمز دوزدوم غمه ، بیلدیم یازیلار آیری دیر آیری بیرگون هیرووون شاختاسین اهواز چکه بیلمه ز چک زخمه لرین سینه مه قوی سیزلاسین عشقیم غم زخمه سینین دردینی هر ساز چکه بیلمه ز آغلا آرازیم گوی خزرین ساغری دولسون یوخسا گوزونین جورونو قفقاز چکه بیلمه ز زلفین داریییردی دونن آخشام یئل الینده بیلدیم نازینی تانری دا هئچ آز چکه بیلمز بولبول اورگی آیری طَحَر گول سئور عشقیم بولبول چکه نی هر دلی شاهباز چکه بیلمه ز حسین قلی زاده ها برندق

دنیا برای از تو نوشتن مرا كم است - اینجا برای از تو نوشتن هوا كم است دنیا برای از تو نوشتن مرا كم است اكسیر من نهاینكه مرا شعر تازه نیست من از تو می نویسم و این كیمیا كم است دریا و من چه قدر شبیهیم گرچه باز من سخت بیقرارم و او بیقرار نیست با او چه خوب می شود از حال خویش گفت دریا كه از اهالی این روزگارنیست امشب ولی هوای جنون موج میزند دریا سرش به هیچ سری سازگار نیست ای كاش از تو هیچ نمی گفتمش ببین دریا هم اینچنین كه منم بردبار نیست محمد علی بهمنی برچسبها: غزل, محمد علی بهمنی